ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΑΝΕΝΑ ΖΩΟ ΔΕΝ ΕΠΑΘΕ ΚΑΚΟ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ
Πιάστε τους!
Τρέξε, Άφσιν Mπέη. Θυμήσου την αποστολή. Μην τους αφήσεις τον Σεχζάντ μας.
Επίθεση!
Εσείς οι δύο, από εκεί!
Εσύ, από εδώ!
Δεν είναι ο Τουργκούτ το θέμα.
Ούτε οι Καγί.
Πέσαμε στην παγίδα που στήθηκε για το Ισλάμ.
Χρέος όλων μας είναι ο θάνατος.
Δεν χρειάζονται δάκρυα για τους μάρτυρες.
Αν είναι ζωντανός, είναι χρέος μας να πάρουμε τον Τουργκούτ απ' το κάστρο.
Όμως,
αν έχει πεθάνει,
είναι χρέος μας να εκδικηθούμε.
Καταλάβατε;
- Καταλάβαμε, μπέη. - Καταλάβαμε, μπέη.
Ας πάρουμε την ευλογία του Ιμπν Αραμπί πριν φύγουμε.
Έφυγε για την Ιερουσαλήμ.
Είπε θα προσευχηθεί για μας.
Μάλιστα.
Ετοιμαστείτε αμέσως. Φεύγουμε.
Ένας από τους προδότες σκοτώθηκε, ο άλλος το έσκασε.
Θα τον πιάσουμε το συντομότερο.
Όπου βροντές και αστραπές, περίμενε βροχές.
Μάρκους, ο καρδινάλιος Τόμας
δεν πρέπει να το μάθει.
Έλα μαζί μου.
Είμαι η μόνη σου ελπίδα.
Γρήγορα.
Ελάτε, παιδιά μου, βρείτε τον προδότη!
Φρουρήστε όλες τις εισόδους!
Φέρτε τον σε μένα!
Αν κάποιος μου κάνει χάρη χωρίς λόγο, θα πει πως έχω μπλέξει.
Υπάρχει λόγος. "Μη ζητάς βοήθεια απ' τους απίστους
που έχασαν τον δρόμο του Θεού", λεν οι γραφές.
- Τότε... - Ο Ιούδας δεν ήταν απόστολος;
Από φίλο κι εχθρό μπορεί να 'ρθει προδοσία ή σωτηρία.
Σ' ακούω, τότε.
Ο θείος μου έριξε τον πατέρα μου σ' ένα μπουντρούμι του κάστρου.
Γιατί;
- Επειδή έγινε μουσουλμάνος. - Τι;
Μου λες ότι ο αδερφός του Ουστάντ είναι μουσουλμάνος τώρα;
Ο Ιμπν Αλ Αραμπί απ' την Ανδαλουσία προσηλύτισε τον πατέρα μου.
Και τώρα είναι φυλακισμένος στο μπουντρούμι.
Αγαπημένη μου Ιζαντόρα.
Όμορφη Ιζαντόρα.
Μόνη και αθώα σαν την Παρθένο Μαρία.
Δεν νομίζω ο θείος σου να είχε αντίρρηση αν ερχόσουν μαζί μου στην Πόλη.
Μόνη μου επιθυμία είναι να προσεύχομαι και να παραμείνω στο κάστρο.
Ακόμα και με τους βάρβαρους στα σύνορα;
- Ποιους βάρβαρους; - Τους Καγί, Ιζαντόρα. Τους Τούρκους.
Τους φονιάδες του πατέρα σου.
Θα σε περιμένω. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Σε παρακαλώ, σώσε με. Πάρε με από αυτό το τρελοκομείο.
Τουργκούτ μου.
Άικιζ. Άικιζ μου.
Τουργκούτ.
Τουργκούτ μου.
Άικιζ.
Άικιζ μου.
Γιατί, Άικιζ;
Άικιζ!
Στρατιώτη, βάστα γερά, λιοντάρι μου!
Είσαι καλά, παιδί μου;
Μην παραιτείσαι.
Να 'σαι δυνατός.
Με βρήκε μία κοπέλα. Με ρωτούσε για έναν γέρο στα μπουντρούμια.
Το όνομά του ήταν Τζιοβάνο...
Τζιοβάνα...
Τζιοβάνι μήπως;
Ναι! Αυτό είναι!
Και την κοπέλα τη λέγαν Ιζαντόρα;
Ναι, Ιζαντόρα.
Από πού την ξέρεις;
Εγώ είμαι ο Τζιοβάνι και είναι η κόρη μου.
Ο Αλλάχ να σε ευλογεί.
Μη βάζεις τον Αλλάχ στο στόμα σου.
Είμαι αθώα! Αθώα!
Κάποιος πρέπει να εξαπάτησε τον Ερτογρούλ.
Αν δεν μου πεις πού είναι ο Τουργκούτ μου,
θα σε σκοτώσω επιτόπου.
Δεν σε αγγίζουν επειδή είσαι γυναίκα. Δεν σε βασανίζουν,
αλλά δεν με ξεγελάς εμένα με αυτό το θέατρο.
Σκουπίδι, θα μετανιώσεις τη μέρα που γεννήθηκες.
Τώρα πες μου πού είναι το κρησφύγετο αυτών των δειλών πλασμάτων, των Ναϊτών.
Μίλα!
Γιατί δεν καταλαβαίνεις;
Είμαι μία απλή υπηρέτρια. Πώς να ξέρω πού είναι το κρησφύγετο...
Αν ήξερα, στη ζωή του στρατιώτη σου...
Μην πιάνεις το όνομά του στο στόμα σου και πες μου πού είναι ο Τουργκούτ!
Πες μου! Μίλα!
Το μόνο που ξέρω...
Κάνουν πολύ άσχημα πράγματα στους εχθρούς που πιάνουν.
Ξεσκίζουν τη σάρκα τους όσο είναι ζωντανοί και την ταΐζουν στα σκυλιά και τα κοράκια.
Ό,τι περισσεύει το ρίχνουν τα έντομα.
Θα προσευχηθώ όχι μόνο για μένα, αλλά και για τον στρατιώτη σου.
Προσεύχομαι στον Αλλάχ να μην τον έχουν αιχμαλωτίσει.
Λες ψέματα!
- Θα σε σκοτώσω! - Άικιζ!
- Μίλα! Θα σε σκοτώσω!
- Έλα εδώ! - Θα πεθάνεις!
- Αρκετά! - Θα σε σκοτώσω!
Κι όταν πεθαίνεις, θα εύχεσαι να είμαι γρήγορη!
- Έλα μαζί μου! - Άφησέ με, πατέρα!
Άφησέ με!
Να ξέρεις, εγώ θα γίνω ο θάνατός σου! Να το θυμάσαι!
Ήθελα να δεις την ομορφιά που βλέπω.
Μου κρύβεις κάτι, πατέρα;
Μήπως,
ο Γιίτ...
Όχι. Απλώς σκέφτομαι πώς να σώσω τον αδερφό σου.
Αυτό είναι όλο.
Ήρθαμε σε Μογγόλους χωρίς να το καταλάβουμε;
Τι κατάσταση είναι αυτή; Κανείς δεν μας κοιτά, καμία αντίδραση.
Μάλλον μας ξέχασαν επειδή λείπουμε καιρό.
Ερτογρούλ;
Καλωσόρισες στο σπίτι σου.
Σ' ευχαριστώ, πατέρα.
- Καλωσόρισες, αδερφέ. - Ευχαριστώ, αδερφέ.
Καλωσόρισες, γιε μου.
Όταν ήσουν στα βουνά μόνος σου για να γίνεις Αλπ,
όταν πολεμούσες με τους Μογγόλους
ή όταν βύθιζες το σπαθί σου σε Σταυροφόρους
δεν φοβήθηκα στιγμή.
Αλλά το Χαλέπι διαφέρει.
Είδα την προδοσία.
Φοβήθηκα πως θα σε πάρουν μακριά μου, όχι με τα σπαθιά τους,
μα με την προδοσία τους.
Δόξα στον Αλλάχ που γύρισες.
Υπάρχει κι αλλού προδοσία.
Κάποιοι σκότωσαν τους Αλπ μας και κατηγόρησαν εμένα.
Ποιος το έκανε, πατέρα;
Ο Κούρντογλου.
Του είπα να το ξανασκεφτεί.
Θα τον ρωτήσουμε σήμερα στη σύναξη.
Να δούμε αν συνεχίσει να επιμένει.
Κι αν επιμένει, να στο πει κατάμουτρα.
Μπέη,
ο Κούρντογλου είπε αυτά που είπε. Ξεστόμισε λόγια φοβερά.
- Ερτογρούλ, βγες έξω τώρα! - Πώς τολμάς και επιστρέφεις στη φυλή!
- Θα πληρώσεις γι' αυτό που έκανες! - Έλα έξω ν' αναμετρηθούμε!
Ερτογρούλ.
Είναι δικό μου το πρόβλημα.
Ραχμάν.
- Άσ' τους να περάσουν. - Ό,τι πεις, μπέη.
Πώς έχυσες το αίμα των αδερφών σου, Ερτογρούλ;
- Πού είναι οι στρατιώτες μας; - Χάθηκαν οι γιοι μας!
Πού είναι τα λιοντάρια μας; Γιατί σκότωσες τους Αλπ μας, μπέη;
Έμαθα ότι
κάποιος θρασύς μού λέρωσε το κούτελο.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, με ψεύτικες μαρτυρίες κι αποδείξεις
αύξησε τα ψέματά του!
Αν δεν έχει επίγνωση των λόγων του, δική του η αμαρτία.
Όμως,
εάν με συκοφάντησε επίτηδες,
θα έρθει η μέρα
που θα τον αρπάξω απ' τον λαιμό.
Τι ισχυρίστηκε;
Πως σκότωσα τους Αλπ, που μαζί τους πολέμησα τους Μογγόλους
και τους άπιστους Σταυροφόρους.
Και για τι ακριβώς;
Για τίποτα.
Η συκοφαντία ατσαλώνει τον στρατιώτη.
Δυναμώνει την πίστη του.
Όμως,
το ότι αδέρφια μου το πίστεψαν
μου ματώνει την καρδιά.
Και ο πόνος αυτός δεν φεύγει.
Η αλήθεια είναι ότι
ο Αλλάχ είναι μεγάλος
και ο μόνος εκδικητής.
Αν κάποιος από σας πιστεύει ακόμα τη συκοφαντία,
με το σπαθί μου,
ας μου κόψει το κεφάλι.
Δεν θα προβάλω αντίσταση.
Από το να βρίσκομαι στον ίδιο χώρο μαζί του και να αναπνέουμε τον ίδιο αέρα,
προτιμώ να πεθάνω.
Τους επιτρέπω να χύσουν το αίμα μου.
Μπράβο, Τίτους.
Αν τα καταφέρεις...
Τι λέει ο Τίτους, σεβασμιότατε;
Ότι ήρθε η ώρα να βάλουμε τους Αγιουβίδες και τους Σελτζούκους να πολεμήσουν.
Ελ Αζίζ και Χαλιμέ...
Μας κάλεσε στον γάμο τους, που θα κρατήσει 40 μέρες και 40 νύχτες.
Βρήκατε τον κατάσκοπο;
Δεν έχει τρόπο διαφυγής.
Αργά ή γρήγορα θα βγει από την κρυψώνα του.
Στα 99 ονόματα του Αλλάχ, που δημιουργεί λέγοντας μόνο "Γενηθήτω",
και μας δίνει πίστη,
στον ελεήμονα και μεγαλοπρεπή Αλλάχ, παρακαλώ.
Όσο ήμουν άρρωστος στο κρεβάτι,
η ενότητα και η ομοψυχία της φυλής μας επλήγη.
Είναι τόσο λυπηρό. Από τη μια πλευρά οι γιοι μου,
απ' την άλλη ο αδερφός μου,
κατηγόρησαν ο ένας τον άλλον στη σκηνή μου.
Όταν γκρίζα σύννεφα σκίασαν τη φυλή μας,
αντί να σταθούν ορθοί και σιωπηλοί,
άρχισαν να καβγαδίζουν σαν γυναίκες!
Ο γιος μου, ο Ερτογρούλ, κατηγορήθηκε ότι σκότωσε τους Αλπ της φυλής μας.
Τι ανοησία!
Θα ήθελα να ξεκαθαριστεί το ζήτημα.
Πες μας, Κούρντογλου.
Μπέη, δόξα στον Αλλάχ που ανάρρωσες και ξαναέγινες ο ηγέτης μας.
Τις δύσκολες μέρες που έδινες μάχη για τη ζωή σου,
ο γιος σου, ο Γκιουντόγντου, παράκουσε τις εντολές σου
κι έστειλε τον Ερτογρούλ στο Χαλέπι.
Από σεβασμό στην εξουσία σου,
έστειλα άντρες να τον ακολουθήσουν.
Και σφαγιάστηκαν όλοι τους.
Νόμιζα πως το έκανε ο Ερτογρούλ.
Αλλά όταν πήγα να δω τους μάρτυρες με τα μάτια μου,
είδα πως τους σκότωσαν οι Σταυροφόροι.
Και ιδού...
Η απόδειξη.
Γκιουντόγντου.
Μπέη,
η κατάστασή σου ήταν σοβαρή.
Κάποιος έπρεπε να ηγηθεί της φυλής.
Πίστεψα στο όνειρο που είδες κι έστειλα τον αδερφό μου στο Χαλέπι.
Τα υπόλοιπα τα ξέρετε.
Είχαμε να αντιμετωπίσουμε τις ψευδείς κατηγορίες του Εμί.
Έχω πάντα την τελευταία κουβέντα στη φυλή!
Μετά από μένα δεν θα μιλάει κανείς!
Καμία εντολή δεν θα ανατρέπει εντολή δική μου! Μάθετέ το αυτό καλά!
Πώς μπορείς να κατηγορείς κάποιον
χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς αποδείξεις, Κούρντογλου;
Όταν φτάσει το τέλος μου πάνω στη γη,
τι θα την κάνεις τη φυλή μας;
Σε συγχωρώ για τελευταία φορά.
Από εδώ και στο εξής αν παραβείς τους κανόνες,
δεν θα έχεις πια φυλή.
Και τώρα, Ερτογρούλ, στα δικά σου. Ενημέρωσέ μας. Πώς έχει η κατάσταση;
Υπάρχει τίμημα αν θέλουμε να πιούμε νερό απ' το τοξικό Χαλέπι.
Και θα πληρώσουμε περισσότερο απ' όσο αξίζει.
Όμως,
αν δεν εξαγνίσουμε το μιαρό νερό,
ο μουσουλμανικός κόσμος θα καταστραφεί.
Οι Σταυροφόροι ετοιμάζουν εκστρατεία.
Γι' αυτό οι Ναΐτες θέλουν να καθαρίσουν τον δρόμο για την Ιερουσαλήμ.
Προσπαθούν να εξολοθρεύσουν τους μπέηδες, τις φυλές και όποιον βλέπουν σαν απειλή.
Πρέπει να εξαγνίσουμε το Χαλέπι με κάθε κόστος.
Τι θες να πεις, Ερτογρούλ;
Εμείς θα λύσουμε το πρόβλημα του Ισλάμ;
Εδώ δεν μπορούμε να βρούμε γωνιά να ξεχειμωνιάσουμε
κι εσύ μιλάς για τον εξαγνισμό του Χαλεπιού.
Αν οι κραυγές των κατατρεγμένων έσκιζαν τον ουρανό,
αν ό,τι θεωρούμε ιερό, η παράδοση, η γλώσσα, η θρησκεία,
η πατρίδα μας, ποδοπατηθούν απ' τους τυράννους,
ποιο το νόημα αν έχουμε γωνιά για να ξεχειμωνιάσουμε ή όχι;
Υπάρχει λόγος που ήρθαμε σ' αυτήν τη γη.
Είτε θα ζήσουμε σταματώντας τους τυράννους
είτε θα σβηστούμε απ' την ιστορία, αν χαμηλώσουμε τα κεφάλια από δειλία.
Έτσι έχει η κατάσταση.
Οπότε, τι κάνουμε;
Ο Τουργκούτ είναι αιχμάλωτος.
Το Χαλέπι είναι χειρότερο από φυλακή.
Πρέπει να υψώσουμε τα ξίφη και να εξαγνίσουμε τον κόσμο απ' την τυραννία.
Έτσι έχουν τα πράγματα.
Ο Ερτογρούλ λέει αλήθεια.
Από εδώ και στο εξής, τα σπαθιά μας πρέπει να είναι έτοιμα για πόλεμο κάθε στιγμή.
Θα σκοτώνουμε χίλιους για κάθε έναν από εμάς που θα πεθαίνει.
Τελεία και παύλα.
- Τουργκούτ. - Γιίτ.
Θα σε σώσουμε από εδώ.
Το ξέρω, Γιίτ. Το ξέρω.
Τώρα άκου τι θα σου πω.
- Ξέρεις την ανιψιά του Ουστάντ; - Την Ιζαντόρα;
Πρέπει να της πεις ό,τι σου πω. Είναι πολύ σημαντικό.
Μικρέ, φύγε από εκεί.
Πες της πως έχει δίκιο.
Ο άντρας στο μπουντρούμι είναι ο πατέρας της.
Είπα να φύγεις από εκεί! Πήγαινε φέρ' τον.
Έγινε μουσουλμάνος και λέγεται Ομάρ.
Πες της πρέπει να μας βοηθήσει.
Κατάλαβες, Γιίτ;
Πήγαινε μέσα, αν δεν θες να φας ξύλο.
Τι σκεφτόσουν, κόρη μου;
Ξέρεις πόσο κινδύνεψε ο Ερτογρούλ για να πάρει τη γυναίκα απ' το παλάτι;
Αν πέθαινε;
Οι γενναίοι μένουν στη Δαμασκό, οι δειλοί σε πανδοχείο.
Η γυναίκα φέρεται σαν σε πανδοχείο.
Δεν τη χτυπάτε γιατί είστε άντρες.
Φέρεστε σ' αυτό το παράσιτο σαν να είναι πριγκίπισσα.
Ξέρω τι γλώσσα καταλαβαίνει.
Άφησέ με να κάνω αυτό που πρέπει.
Πάψε. Ξέρω, είσαι ατίθαση γιατί μου μοιάζεις.
Αλλά θα έπρεπε να έχεις υπομονή σαν τη μητέρα σου.
Ο Ερτογρούλ έχει επιστρέψει.
Θα δούμε τι θα γίνει. Η κατάσταση είναι περίπλοκη.
Θα βρει φυσικά τρόπο να σώσει τον Τουργκούτ από το κάστρο.
Πατέρα, πώς ξέρεις πως ο Τουργκούτ μου είναι ακόμα ζωντανός;
Ότι δεν τον σκότωσαν και δεν τον πέταξαν σε χαντάκι;
Πώς ξέρεις πως δεν τον άφησαν κάπου να σαπίσει;
Επιτρέπετε;
Πέρνα, μπέη.
Ο Τουργκούτ ζει.
Αν ο Τουργκούτ είναι εκεί, εσύ τι κάνεις εδώ;
Ταιριάζει σ' έναν στρατιώτη να κάθεται στη σκηνή του;
- Άικιζ! - Άσε με, πατέρα.
Άσε με να του πω δυο λόγια. Ίσως καταφέρω να τον συνετίσω.
- Άικιζ, είπα! - Άγριε Ντεμίρ,
άφησέ τη να πει ό,τι την τρώει.
Ξέχασες τον Τουργκούτ μου για να κυνηγήσεις τη Χαλιμέ;
Καταλαβαίνεις το καλό κρέας στο πιάτο, τον γενναίο στη μάχη
και τον φίλο στη συμβουλή.
Αν ο Τουργκούτ είναι ζωντανός,
θα τον φέρω πίσω.
Αν έχει πεθάνει,
θα πάρω εκδίκηση.
Όμως,
δεν θα κλάψω για έναν μάρτυρα.
Μάθε και αυτό, Άικιζ.
Αν με ρωτάς γιατί δεν έχουν πληρώσει ακόμα,
έχει να κάνει με τη γυναίκα που πήγες να πνίξεις.
Δεν φοβάμαι να μπω στη σκηνή του διαβόλου, πρέπει όμως να τη βρω πρώτα.
Αυτό προσπαθώ να κάνω.
Για μένα,
η ζωή του Τουργκούτ αξίζει όσο η δική μου. Να το θυμάσαι αυτό.
Αν ο καλός μου ζει, φέρ' τον πίσω, αν πέθανε, χρέος σου είναι να τον θάψεις.
Σ' έστειλα στον θάνατο τόσες φορές σαν να 'τανε γιορτή.
Σου εμπιστεύτηκα τον Τουργκούτ μου.
Αν σαπίσει η σάρκα του Τουργκούτ χωρίς μια προσευχή,
θα σε θεωρήσω προσωπικά υπεύθυνο, Ερτογρούλ.
Να το θυμάσαι αυτό.
Υποτιτλισμός: Λιάνα Μεσάικου